Dit is geen gedichtje hoor,
echt niet,
ik lul maar wat…

Through a fish-eyed lens

de nog levende goudvissen wisten niet wat ze ermee
moesten
overal dronken dansende jongeren om hen heen
verbaasd tuitten ze hun
lippen

het zout dat niet in het water zat waar zij in
zwommen
belandde op het berodewijnvlekte tapijt
zonder veel resultaat
voor de sfeer
die onbelemmerd zijn hete vormen
behouden kon

ze keken ook niet bedenkelijk
over de gescheurde kledingstukken
die ver uit hun zicht onder de eenzame
sneeuw verborgen zouden
blijven

ondanks de indruk die dat alles op hen maakte
ze waren het na een halve minuut
vergeten

ik had een nachtmerrie waarin
ik zonder riem de straat betrad
mode is niet altijd mijn vriend

De tegenstribbelende houding,
het sputteren maar vooral
het steigeren,
als ik nou daar eens over schrijf,
dan kan ik het eigenlijke werk misschien omzeilen?

Hoe langer het duurt,
hoe meer ik ervaar,
hoe meer ik ervan overtuigd begin te raken
dat de wereld tóch om mij draait.
Namelijk: hoe meer ik het nieuws volg,
hoe slechter het met de wereld
lijkt te gaan.

ja, saffieren:
want alle edelstenen verdienen het
geslepen te worden

Timmerman

grof
onbewerkt hout
en daar dan een boom van bouwen

Elke keer als ik je raak

als ik je gezicht aanraak
voel ik meer
dan zacht

als ik je gezicht aanraak
voel ik meer dan rimpels

ik voel jaren en dagen
toekomst en verleden

elke keer als ik je gezicht
aanraak
loop ik een marathon

een klein fortuin
aan bierkratjes markeert
de intensiteit van de afgelopen dagen

Gorecki [‘een’ vertaling, vrij naar Lamb]

Als ik nu zou sterven,
zou ik niets voelen,
want volheid zoals dit, heb ik nooit gekend.
In jouw warmte gevouwen,
hou ik van je adem.

Je stal mijn hart en hoe het zal branden!
Zouden we kunnen blijven, hier, voor altijd tot het einde.
Ik wil van je houden, heb op je gewacht – in tranen.

Ik hield van je voor ik je kende,
en miste je zoals ik je zocht.

Hier is rust, is mijn hart kalm,
veilig in jouw ziel, veilig onder jouw arm.

Hier wil ik blijven,
zoals de aarde altijd blijft draaien.

Ik zal van je houden – met tranen.
Ik heb gevonden wat ik zocht, degene die ik zocht.

Alles wat ik wist, kende, deed, voelde,
moest hierop uitkomen.
Daarom wil ik blijven, tot het eind der tijden,
zolang de aarde draait,
tot de zeeën droog staan.

Ik heb gevonden wat ik wilde, waar ik op wachtte.
De ene.

U kunt Lamb’s Gorecki luisteren via Spotify of YouTube.