Tribute to John Cage
In het donker geschreven
het probleem van de herfst is
niet het vroege depressieve donker worden
niet de regen en sneeuw die de fietstochten teistert
niet het immense tekort aan wollen i.p.v. katoenen sokken
en ook niet
dat je muts je mooi zittende haardos verpest
maar
hoe onderscheid ik,
liggend in bed,
het geruis van blaaren
van
het vallen van regen?
Smartshopping
– “Iets lichts…”
– “(…) en een nokia (maar niet kopen)”
– “…bang voor niet zoveel dingen…”
– “…plaatsvervangende schaamte…”
– “…en je mag geen papier verspillen van de baas!”
– “(…) rijst met scheten…”
– “Maar wat moeten we nu kopen??”
In haar ondergoed bakt ze appelflappen
ondertussen zegt ze leuke dingen
en beweegt op gracieuze manier
Ik heb een kater maar kan het toch waarderen.
Ze is een levenskunstenares,
zoals ze Dag zegt,
daar gaan weken oefening achter schuil,
zoals ze dingen uitlegt,
daar liggen mensenlevens in versloten,
zoals ze huilt,
geen traan gaat verloren.
als de liefde te gruwelijk is om op te eten
besmeer je hem met pindakaas en suiker
of eet je in plaats ervan een stroopwafel
lekker!
ik schop ze eruit
als laarzen in een vijver
of touwtjes die ik aan schoenen knoop
chocola om op te sabbelen of te verwerken in een cake
zomaar, omdat de gelegenheid erom vroeg
Gedichten
Gedichten zijn net snoepjes:
soms lees je
met buikpijn als gevolg
in één klap een heel boekje uit,
soms neem je er eentje alleen
en dan langzaam genieten en herkauwen.
Boeken
het is leuk om na te gaan
waar het spaak liep
Bij het materialisme? de verzamelwoede? het enthousiasme,
fanaticisme
of de angst voor oncompleetheid?
of liep het eigenlijk goed?
de ruimte is op…
natuurlijk niet helemaal…
er kan nog gegeten worden, gelezen, gekeken, aangekleed en gedronken
maar dat zijn dan toch echt de barre grenzen
waarbinnen de niet-literatuur
zich begeven moet
© 2026 Tiaz Tikt
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑