Op donderdag 11 juni 2009 publiceerde NRC·Next een column van Christiaan Weijts over christelijke scholen die homo’s ‘mogen’ weren. Hij beweerde toen echter dat “de religieuze en de staatsrechtelijke regels redelijk overlappen.” Omdat dat verre van waar is was Mattijs genoodzaakt een reactie te sturen.
Wim van de Grind – Natuurlijke intelligentie. Over denken, intelligentie en bewustzijn van mensen en andere dieren
Amsterdam: Uitgeverij Nieuwezijds (1997)
Toen ik een tijdje geleden het vak Inleiding cognitiewetenschap volgde, geleid door Ignace Hooge en Harald Kunst (over beide trouwens niets dan lof), werden er, zoals dat bij een goede collegereeks gaat, veel boeken besproken en aangeraden. De titels die ik nog niet kende werden door mij nauwkeurig in de kantlijn van mijn schrift genoteerd, om vervolgens in mijn te-lezen-lijst te worden neergepend. Een van de meegedeelde titels was Natuurlijke intelligentie van Wim van de Grind (tegenwoordig met emiraat). Er werd ook verteld dat het boek door Uitgeverij Nieuwezijds in zijn geheel te downloaden is, en wel hier! [PDF] Tijdens een bezoekje aan de Slegte in Amsterdam kwam ik het boek in papieren vorm tegen. Ik kocht het niet (zuinigheid), maar mijn geweten begon, zoals bijna altijd in zulke gevallen, te knagen, en ik ging terug om het boek alsnog te kopen. Lees verder
Daniel Tammet – Embracing the Wide Sky: A Tour Across the Horizons of the Human Mind
London: Hodder & Stoughton (2009)
“De vreemheid van een geest”
Wat zou u denken als u erachter kwam dat iemand erin is geslaagd om de eerste 22.514 decimalen van het getal Pi uit zijn hoofd te leren? Waarschijnlijk zou u eerst ongelovig zijn (dat was ik ook), en daarna van uw stoel vallen (auw!). Daarna zou u zich verwonderen over de vreemdheid en wonderbaarlijkheid van een geest die daartoe in staat is- bovennatuurlijk zou u het bijna vinden. Maar volgens Daniel Tammet, degene die deze enorme getallenreeks uiteindelijk foutloos heeft weten op te zeggen, is er van niets bovennatuurlijks sprake. Bijzonder is het, dat wel. Maar niet meer dan dat. Volgens Tammet zijn bijzondere gaven als die van hem (en die van Newton, Einstein en John Nash – de schitterende rol van Russell Crowe in A Beautiful Mind) in feite helemaal niet vreemd, maar een bijproduct van dezelfde processen als die zich in uw en mijn geest afspelen.
Toen ik dit zag, de nieuwe bundel van Rutger Kopland, is verschenen. Vier jaar wachten, maar dit is poëzie die het wachten waard is.
De welbekende onofficiële dichter des vaderlands (die titel weigerde hij) heeft het weer voor elkaar. En beter, meer afgewogen en strakker dan ooit. Het is allemaal weer typisch Kopland, maar perfecter dan voorgaand werk. Als vier jaar wachten dit oplevert, wat zou acht jaar dan opleveren? Wellicht merken we het in 2016.
Toen ik ongeveer drie jaar geleden mijn eerste boek van Georges Perec las, was ik meteen verkocht. Zodanig verkocht, dat ik mijzelf een lees-beperking oplegde, uit angst alles achter elkaar door te verslinden. Er is natuurlijk maar één eerste keer! Na tien lange jaren is er deze week eindelijk een herdruk verschenen van Perec’s Ruimten Rondom, waar ik, tien uur nadat ik hem gekocht had, klaar mee was. Mijn lees-beperkingen zijn er dus niet voor niets!
Lees verder
Epicurus – Over de natuur en het geluk
Groningen: Historische Uitgeverij (1998)
Vertaling: Keimpe Algra
Dit werkje in de serie Filosofie & retorica bevat ongeveer 99% van de restanten van de door Epicurus geschreven boeken. De rest is óf simpelweg niet overgekomen, óf vernietigd door diegenen die in de loop van de geschiedenis het bestaan van een naturalistische, atheïstische hedonistiek niet konden dulden, want echt immens populair is Epicurus [geheel onterecht natuurlijk] nooit geweest. In zijn befaamde Tuin had hij anno 300 v. Chr. een klein clubje volgelingen om zich heen verzameld die zich wel in zijn standpunten in konden leven en “(…) tegelijkertijd lachen en filosoferen en het huishouden bestieren en onze overige bezittingen gebruiken, en nooit ophouden de woorden van de juiste filosofie te spreken.” [SV 41] Lees verder
James D. Watson – The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA
London: Weidenfeld and Nicholson (1968)
In april 2003, werd een persbericht uitgegeven waarin werd mede gedeeld dat het Human Genome Project eindelijk was voltooid. Zo goed als het hele menselijke genoom was in kaart gebracht! Aan deze geweldige wetenschappelijke presentatie moest natuurlijk wel het een en ander vooraf gaan, zoals, bijvoorbeeld, de ontdekking van de structuur van het DNA. De speurtocht daarnaar, en de ontdekking ervan, beschrijft James D. Watson in een vlot leesbaar boek. Alhoewel het boek meer dan 220 pagina’s bevat, staan er maar weinig woorden op een pagina en is het boek doorspekt met foto’s, (tekeningen van -zij leefden decennia voordat de pc in elk huishouden te vinden was-) modellen en manuscripten.
Het leven als kunstwerk van Joep Dohmen, universitair docent aan de Universiteit voor Humanistiek, is, voor zover ik weet, veruit het dikste Essay van de Maand voor de Filosofie ooit geschreven. Ter vergelijking: het essay Lijdenslust van Marcel Möring (ook een aanrader) uit 2006, telde 94 pagina’s, tegenover de 219 pagina’s die dit essay telt.
Dohmen heeft zijn best gedaan om veel te schrijven, maar hoe is de inhoud? In deze beschouwing beperk ik mij tot een kritische beschouwing van dit boekwerk. De afgelopen jaren heb ik zelf ook een min of meer uitgebreide mening gevormd over wat levenskunst is en hoe het zich moet voltrekken (ik heb een BA Humanistiek). Dit eigen denkwerk zal naar voren komen.
William Styron’s Darkness Visible. A memoir of madness was published in 1989. It’s a short (+/- 100 p.) autobiographical memoir of an ex-depressive. Styron has gone through the worst, with suicide lingering continuously in his mind. Luckily he never attempted to take his own life, and lived to write this account.
A very informative read.
Clark stresses the importance of the environment for thinking, or actually for not-having-to-think. If you use the environment appropriately, you can get away with much less thinking than is generally assumed. As he himself states: “We use intelligence to structure our environment so that we can succeed with less intelligence. … we are smart after all – but our boundaries extend further out into the world than we might have initially supposed.”
Lees verder
© 2026 Tiaz Tikt
Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑